groby24.konin.pl

Zasobni obywatele Argentyny zwykli spędzać wczasy w stolicy Francji. Było to swego rodzaju ceremoniałem, że ich synowie odbywali wielką podróż po Europie jako wejście w dorosłość.

Już w 1903 roku muzycy grający tango trafili do Europy podążając śladem majętnych. Byli to między innymi Villodo i para małżeńska Gobi-Rodriguez.

Paryż był znany z technik nagrywania dźwięku. Poczynając od 1905 roku rozpoczęły pojawiać się nowe płyty z muzyką tangową. Rynek na płyty był wielki, ponieważ większa część klubów nie mogła sobie pozwolić na orkiestrę grającą tango.

W 1912 roku tango raptem stało się niezmiernie atrakcyjne, wszyscy o nim opowiadali. Planowano tangowe posiłki, milongi, gdzie tańczono tanga. W dodatku organizowano pokazy tanga, i nawet stworzono kolor nazywający się tango – kolor między zbrązowiałym pomarańczowym a żółtawą ochrą. Dziki wybuch zainteresowania tangiem w stolicy Francji z trudem można wytłumaczyć. Najprawdopodobniej sprawiła to pościg za egzotyką i nową estetyką, co było charakterystyczne dla belle epoque.

Argentyńska elita była wszelako zaskoczona pojmując, że tango – które traktowali za wstydliwe i niemoralne, zostało tak pozytywnie odebrane w Europie. Wygrana tanga nie przyszła bez oporów. W czasie gdy tango poczęło być słynne we Francji (najpierw głównie w Paryżu), Argentyńska elita uważało to za godny pożałowania: U nas tango jest tańcem, który jest tańczony w domach o podejrzanej sławie i knajpach najgorszego gatunku. Uczciwi argentyńczycy w statecznych domach pod żadnym pozorem nie tańczy się tanga. W Argentyńczykach tango wzbudza jak najgorsze skojarzenia. W taki sposób wyrażał się ambasador Argentyny we Francji.

Zachowawcze siły na starym kontynencie mówiły jednym głosem – ich zdaniem: tango argentyńskie było wrogie, jako że jego grzeszny i zdemoralizowany charakter znajdował się w konflikcie z etyką. Religijne ugrupowania tak na starym kontynencie jak i Ameryce potępiły tango. W Niemczech Kaiser Wilhelm II zakazał swoim żołnierzom tańczyć tango w mundurze. Działania, by zabronić tanga były oczywiście bezpłodne, więcej jeszcze przyczyniły się do podniesienia jego renomy. Tango było gorącą rewelacją i opanowało prędko cały glob: w Ameryce i Kanadzie, na starym lądzie, i nawet w Japonii, gdzie baron Megata rozprzestrzeniał tango po swoim powrocie ze stolicy Francji.